بوسه ای بر دستان پدر

               

روز پدر رابه همه ي شما

 

            عزيزان

 

    تبريك ميگوییم                     

                   Shima & Shaghayegh                                                         

    

به نام خداي پدر...

به نام آنكه هستي دنيايم از اوست ... آنكه محبت را

 به قلب خسته من آموخت... آنكه دستانش گرمي بخش زندگي است...

نمي دانم چرا بهشت زير پاي مادران است ؟ در حالي كه اين پدر

است كه سراسر وجودش سرشار از احساس و مهرباني است.

به نام خداي پدر...

پدري كه هرچند دستاني زبرو خشن دارد... ولي دلش به پا كي

 آيينه هاست ... روحش از گلبرگهاي رز باغچه مادربزرگ هم

 لطيف تر است . . .

اوست كه برايم عشق را معني مي كند... براستي كه بردباري

 را از سيماي او شناختم  حتي هنگامي كه از زور خستگي ناي

حرف زدن ندارد... مهرباني را در چشمان نيمه بسته او مي توان ديد...

به نام خداي پدر...

پدر... آري وا‍ژه اي كه مدتهاست براي تشبيه آن مشكل دارم ...

 انگار واژه پدر مدتهاست كه از فهرست كلمات شاعران حذف شده ...

 پدر حقيقتي است كه هيچ وقت شناخته نمي شود... صداي پرطنينش

موقعي كه عصباني مي شود ... هر چند كه ممكن است بلند باشد ... ولي

بر تك تك رشته هاي عصبي ام آرامش مي بخشد... آري پدر است كه مظهراستقامت است و تشبيهي براي درخت سرو است ... هرچند كه

 خزان زندگي بر او سخت گرفته و موهاي سرش را مانند باغ پاييزي

 كرده است .. اما در ميان آن سفيدي برف زمستاني ، زند گي كه

بر سر دارد شور جواني وجوانه زد ن در او ست..

به نام خداي پدر...

به نام خدايي كه پدر را آفريد ... با ِگلي كه در آن آب محبت

و صفا بهره برده بود ...

و اين چنين شد كه خداوند پدر را آفريد...

 

  

نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387ساعت 12:47 توسط شقایق * شيما| |